Marius Broekmeyer kwam bij de research voor zijn boek Stalin, de Russen en hun oorlog werk tegen van dichters die de verschrikkingen aan het front beschreven. Hij verzamelde de meest indrukwekkende en vertaalde ze in proza, met het idee deze als bijlage bij het boek te voegen.
Om redenen van redactionele aard is dat er toen niet van gekomen. Bij toeval liet Broekmeyer dit werk aan zijn straatgenoot Murk Popma zien, zelf een dichter. Deze werd er diep door getroffen en herdichtte ze met zekere vrijheid in het Nederlands. En zo verschijnt voor het eerst in Nederland een bloemlezing van Russische gedichten over de oorlog in Rusland, geschreven door ooggetuigen.